تاريخ حك شده بر روى اين كتيبه مشخص مىكند كه اين كتيبه در همان سال تعميرات كلى بناها و احداث ميدان توپخانه و ديوانخانه جديد ، بر روى دروازه آن نصب شده بود . در حاشيه اين محوطه علاوه‌بر بناهاى يادشده ، تلگرافخانه ( كه بعدها محل آن به تيمچه امين الضرب در حاشيه تكاياى بازار نعلبندان منتقل شد ) ، قورخانه ، آب‌انبار و اصطبل حاكم شهر هم واقع شده بود . بعلاوه بدستور يكى از سران و رجال متنفذ ايل قاجار در استراباد به نام امامقلى خان ( احتمالا يكى از برادران آقا محمد خان يا پسر فتحعلى شاه ) در سالهاى 1211 و 1212 ه و معمارى شخصى بنام كربلائى محمد بنا ، آب‌انبار و مسجدى را هم بنام « مسجد قاجارها » بنا كردند . بر روى ديوار شبستان اين مسجد يك كتيبه سنگى نصب نمودند كه متن منظوم آن بدين شرح بود . 88 خان و الا نسب امامقلى * آن‌كه بهرامش احترام نمود از شجاعت به تيغ و گرز و سنان * رستم زال را غلام نمود بگه رزم از مهابت او * شير نر گم ره كنام نمود برضاى خدا چو ابراهيم * خانه كعبه را تمام نمود وه چه خانه كه بر درش جبريل * سجده از بهر احترام نمود بود محزون بفكر تاريخش * خردش ختم اين كلام نمود مصرعى زد رقم بديهه كه خان * مسجدى وقف خاص و عام نمود تاريخ هزار و دويست و يازده 1211 متن كتيبه آب‌انبار نيز چنين بود : خان و الا شكوه امام قلى * زانكه شاهيش شد باسكندر زيب دوران و مفخر ايام * زبده ترك و دودمان قجر بسكه با فعل نيك مايل بود * بسكه با كار خير بودش سر طرفه سقابه در اين ما وى * ساخت بر پادشاه تشنه جگر وه چه سقابه كه از رفعت * سوده سقفش به طاق گردون سر مهر در سايه‌اش گرفته مكان * چرخ اندر بنايش جسته مقر خاك او را شميم مشك تتار * آب او را صفاى آب خضر وه چه گويم ز وصف آب و هواش * كه بود دل‌گشا و جان‌پرور